Op 3 september 1970 verscheen de tweede serie postzegels van de Kabouterbeweging in Amsterdam in een oplage van 8000 exemplaren. Naar goed filatelistisch gebruik werd hierbij ook een 1e Dag-envelop uitgegeven; deze bevindt zich in onze museumcollectie. Op de zegels speelt de ontwerper grafisch met cijfers: het getal 5 slaat op het aantal zetels dat de Kabouterpartij had weten te behalen bij de gemeenteraadsverkiezingen. Met circa 38.000 kiezers oftewel 11% van de stemmen was deze partij erin geslaagd om -na de opheffing van Provo- veel stemmen te trekken uit buitenparlementaire groeperingen en de hoek van de jongerensubcultuur. De installatie tot gemeenteraadslid was de aanleiding voor het uitgeven van deze zegels.
De serie was de middelste van de drie series postzegels die de Kabouterbeweging uitgaf in een tijdspanne van zeven maanden. Dit gebeurde onder de vlag van Oranje Vrijstaat, die eerder dat jaar was geproclameerd als koepel voor alternatieve initiatieven. Eén van de vele ideeën was het opzetten van een eigen postdienst in Amsterdam. Er waren vier afgiftepunten, alle in het centrum; om de post te bezorgen waren er twee vaste en enkele losse kabouterbestellers. Met de postdienst werd een batig saldo behaald, dat werd gestort in de gezamenlijke Staatskas. Desondanks was dit initiatief geen lang leven beschoren; met de opkomende strubbelingen binnen de Kabouterbeweging, stopte deze vroege vorm van stadspost waarschijnlijk al in de loop van 1971. Meer informatie
Vandaag opent de nieuwe presentatie Ik vast in de Wezenkastjes op de jongensplaats van het AHM. Naar aanleiding hiervan is een van de prenten als object van de dag uitgekozen, waarmee Jan Luyken op het eind van de 17de eeuw de Gedenkwaardige reysen van de Fransman Jean de Thévenot (1633–1667) heeft geilllustreerd. Op 12 juni 1657 was de Thevenot in Constantinopel (Istanbul) getuige van een optocht tijdens de ‘Nacht van Vermogen’. Dat is de avond waarop de ramadan begint, zodra men de volle maan heeft gezien. Aangezien Luyken zelf niet bij de gebeurtenissen aanwezig is geweest, moest hij bij het illustreren geheel uitgaan van de beschrijving van de Thevenot. Maar die was kleurrijk genoeg, getuige de volgende passage uit het reisverhaal: Omtrent twee of drie uuren na Zonnen ondergang ziet men een menigte van Santons te voet / gewapend met knodsen of strijd-hamers / ieder met een toorts in de hand / en vergezelschapt van verscheidende Lieden/ die pek-kransen draagen. Ze gaan al dansende / zingende / schreeuwende / en krijtende / en hebben in ’t midden van hen een Scheihh, zittende op een muil-ezel welke zij Scheihh el Arzat noemen / dat ’s te zeggen of Prins der Gehoornden. Deezen Scheihh is onder hen van groot aanzien / en als hij voor bij rijd / schreewd het volk / dat de lucht daar af weergalmd. Hier achter volgen ettelijke lieden op kemels gezeten / welke op trommels / fluiten / andere instrumenten speelen / en een zeer groot geraas maaken. Meer informatie
Vorstelijke bezoeken aan Amsterdam werden doorgaans opgeluisterd met tal van festiviteiten. Tijdens het bezoek van tsaar Peter de Grote en zijn groot gezantschap was het spiegelgevecht op het IJ het absolute hoogtepunt van het feestprogramma. Dit spectaculaire schijngevecht tussen twee scheepseskaders trok zowel langs als op het water buitengewoon veel belangstelling. Het is waarschijnlijk, dat Casper Luyken, de maker van deze prent, dit bijzondere schouwspel met eigen ogen gezien heeft. Helaas ontbreekt op de prent het daarbij behorende verslag van deze gebeurtenis, dat door de uitgever Carel Allart onder de prent gedrukt werd. Een andere voorstelling van dit evenement in de collectie van het AHM werd door Abraham Storck geschilderd. Meer informatie
Op 31 augustus zou onze voormalige koningin Wilhelmina jarig zijn geweest. Van de afgebeelde buste heeft beeldhouwer August Falise diverse exemplaren in gips en brons vervaardigd. Dit specifieke exemplaar is in 1930, tezamen met een prachtig gecalligrafeerde oorkonde, door de burgerij van Amsterdam geschonken ter plaatsing in de vestibule van het Stadhuis. Een ander bronzen exemplaar van het portret werd door de kunstenaar in 1928 aangeboden aan de Universiteit van Amsterdam, ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de Stichting Universiteit van Amsterdam. Meer informatie
Vandaag een week geleden werd Sail 2010 afgesloten met het vertrek van alle deelnemende schepen.Velen hebben zich vergaapt aan de historische aanblik van een wirwar aan masten in de Amsterdamse haven. Voor de Amsterdamse Kaagschipper Gerret Mur (1771-1841) was dat ruim twee eeuwen geleden waarschijnlijk niets bijzonders. Deze penning van het Klein Binnenlandvaardersgilde, ook wel Groot Schuitenvoerdersgilde, Klein Schippersgilde of Damlopersgilde genoemd, was voor Gerret Mur het bewijs, dat hij op 30 augustus 1804 lid werd van dit gilde. Meer informatie
In de afgelopen maanden heeft het AHM het kunstwerk The Hoerengracht van Edward en Nancy Kienholz tentoongesteld. Tegelijkertijd heeft het museum een selectie getoond van kunstwerken die zijn vervaardigd in het kader van het project Red Light Art District, enkele zijn door het museum aangekocht waaronder ‘Snackbar’ van Laurence Aëgerter.
Deze kunstenares kreeg negen maanden lang een voormalig bordeelpand in de Korsjespoortsteeg als tijdelijke studio. Ze gebruikte de ruimte om haar rol als kunstenaar in de politieke en culturele context van de buurt te onderzoeken en organiseerde een reeks installaties en performances.
Gezeefdrukte posters kondigden de in totaal acht transformaties van de ruimte aan. Sommigen waren absurd en poëtisch, in mindere of meerdere mate realistisch, zoals de Turkse snackbar. Met nachtelijke projecties van beelden die van internet waren gehaald verbeeldde ze de conceptuele kern van haar voorgestelde nieuwe functies voor het pand. Deze projecties liet ze met een technische camera haarscherp fotograferen. De klok, de wastafel en de barsten in de muur waar het bed tegen vastgeschroefd was, schemeren door in het door Aëgerter op de ruimte geprojecteerde beeld van de snackbar. Aan deze sociale gelegenheden nam de kunstscène evenals de buurt actief deel, wat bijzondere momenten van verwarring opleverde. Zo ontkrachtte Aëgerter de geschiedenis van de ruimte en onderzocht ze de toekomstmogelijkheden. Meer informatie
Gisteren is de Uitmarkt weer van start gegaan, dit jaar op het Museumplein. Met deze driedaagse publieksmanifestatie wordt sinds 1977 jaarlijks het nieuwe culturele seizoen ingeluid. Het afgebeelde souvenirglas memoreert de “Wereldtentoonstelling van het Hotel- en Reiswezen” die in 1895 werd gehouden op het braakliggende terrein achter het toen gloednieuwe Rijksmuseum, wat we nu kennen als het Museumplein. De voorzijde van het glas toont het markante entreegebouw van de tentoonstelling, voorzien van twee torens. Het fenomeen ‘wereldtentoonstelling’ was typisch voor het optimisme van de 19de-eeuws, waarbij landen vol trots hun economische, culturele en technologische ontwikkelingen konden presenteren. Het heeft nogal wat bekende gebouwen en kunstwerken opgeleverd, zoals de Eiffeltoren in Parijs, het Crystal Palace te Londen en het Atomium in Brussel. Amsterdam heeft er helaas niet niet zo’n ‘landmark’ aan overgehouden. Meer informatie
In 1856 verrees op de Dam een beeld ter herinnering aan de strijd tegen de Belgen tijdens de Belgische onafhankelijkheidsoorlog in 1830/31. Deze door Nederland verloren strijd leidde tot de afscheiding van ons zuidelijke buurland, hetgeen pas in 1839 resulteerde in een officiële erkenning van de staat België.
Binnen het klimaat dat in de 19de eeuw opkwam de grootse vaderlandse geschiedenis te bezingen, paste ook het initiatief tot het plaatsen van een beeld op de Dam -als landelijk podium- om de eensgezinde strijd tegen de Belgen te eren. De toepasselijke, officiële naam was De Eendracht, maar aangezien velen het beeld niet fraai vonden, werd het in de volksmond al ras ‘Naatje’ genoemd. Op dit schilderij van R.J. van Arum zien we dit beeld, pal voor het Paleis op de Dam, en rechts hiervan de Beurs van Zocher op de plaats waar nu de Bijenkorf staat. Het beeld, dat hier op 27 augustus 1856 door Koning Willem III werd onthuld, werd weer weggehaald in 1913. In Amsterdam was nog lang een bekend deuntje: Naatje op de Dam / Die moest verdwijnen – Die moest verdwijnen / Naatje op de Dam / Die moest verdwijnen voor de elektrieke tram. Meer informatie
Het AHM werkt op dit moment aan de herinrichting van de permanente presentatie van de geschiedenis van Amsterdam. Voor deze verandering zijn enkele bouwkundige ingrepen nodig en deze maanden worden de voorbereidingen hiervoor getroffen. Als gevolg daarvan zal volgende week en in het najaar de schuttersgalerij enkele maanden worden afgesloten. Deze gelegenheid wordt aangepakt om enkele topstukken in het buitenland te tonen: volgende week gaan elf Amsterdamse groepsportretten op reis naar Wenen. Vanaf 9 september zijn ze daar in het Kunsthistorisches Museum op een speciale tentoonstelling over 17de eeuwse groepsportetten uit Amsterdam te zien. Vanaf 2 december reist deze tentoonstelling naar de Alte Pinakothek in München.
Een van de schilderijen die op reis gaan, is dit grote schuttersstuk van Nicolaes Pickenoy waarop de compagnie van kapitein Jacob Backer en luitenant Jacob Rogh is afgebeeld. Pickenoy is de grootste leverancier van schuttersstukken in Amsterdam en schilderde tussen 1630 en 1645 maar liefst vijf groepsportretten van schutters. Op dit schilderij uit 1632 zijn de schutters afgebeeld aan een schuttersmaaltijd, misschien naar aanleiding van het afscheid van kapitein Jacob Backer (1572-1643). Samen met luitenant Jacob Rogh (1586-1670) bevindt hij zich links aan tafel. Vaandrig Roelof Bicker (1611-1656), prominent op de voorgrond, is zojuist binnengekomen. Als opvolger van Jacob Backer zal de lege stoel voor hem zijn bedoeld. Meer informatie
Op deze dag ging voor wielrenner Gerrit Schulte (1916-1992) dan eindelijk zijn grootste wens in vervulling: hij behaalde eindelijk een wereldtitel, namelijk bij het WK achtervolging en dat in zijn geboortestad Amsterdam nog wel! Na een buitengewoon spannende finale, waarin hij bijna geklopt werd door de Italiaan Fausto Coppi, kon hij dan eindelijk de felbegeerde regenboogtrui voor dit wieleronderdeel aantrekken.
Gerrit Schulte had in zijn jonge jaren als slagersknecht bij het rondbrengen van de bestellingen de smaak van het fietsen te pakken gekregen. Behalve in de achtervolging behaalde hij ook diverse successen op andere onderdelen van de wielersport. Dit spel Demarrage laat je al spelenderwijs kennismaken met al deze aspecten van het wielrennen. Meer informatie
Nieuw commentaar